In 1988 ging Marillion verder zonder zanger Fish. Ik had Marillion vlak daarvoor ontdekt en kon maar moeilijk wennen aan het nieuwe geluid van Marillion, maar nog minder aan het stemgeluid van de nieuwe zanger Steve Hogarth.
The Science of Sleep is een ietwat vreemde maar wel onderhoudende film over een jongeman die de grootste moeite heeft droom en werkelijkheid uit elkaar te houden. In creatief opzicht verdient de film een dikke voldoende, qua verhaal vond ik ‘m erg matig.
Tja. Na een mislukte eerste poging is daar nu poging nummer twee: een blog over me, myself and I. Wie weet hou ik het dit keer langer dan vier posts vol ![]()