Willem Frederik Hermans (1 september 1921- 27 april 1995) is een Nederlands schrijver. Hij behoorde met Harry Mulisch en Gerard Reve tot De Grote Drie, de drie belangrijkste naoorlogse schrijvers in Nederland.
Willem Frederik Hermans werd geboren in Amsterdam op 1 september 1921. Hij volgde zijn middelbare school opleiding aan het Barlaeus Gymnasium te Amsterdam, waar hij onder andere leerling was van de lerares Nederlands juffrouw Maregi Lubbers. Hermans studeerde vanaf september 1940 sociale geografie aan de Universiteit van Amsterdam, maar stapte in 1941 over op fysische geografie. In 1953 werd hij benoemd aan de Rijksuniversiteit Groningen, aanvankelijk als assistent en later als lector in de fysische geografie. Hermans promoveerde in 1955 aan de Universiteit van Amsterdam, op een franstalig proefschrift dat handelde over aardlagen in een gebied in Luxemburg.
In zijn vakgroep in Groningen werd Hermans voortdurend tegengewerkt. Hij kreeg niet het laboratorium waarom hij had gevraagd, mocht jarenlang alleen aan eerstejaars college geven, en kreeg geen gelegenheid tot het doen van veldonderzoek.
Na beschuldigingen dat hij al zijn tijd aan schrijven besteedde en niet aan zijn eigenlijke werk, werd een commissie ingesteld. Deze pleitte Hermans grotendeels vrij. Per 1 september 1973 werd hem op eigen verzoek eervol ontslag verleend, waarna Hermans zich te Parijs vestigde als fulltime schrijver. In Onder professoren, een ternauwernood verhulde sleutelroman, rekende hij af met zijn oude tegenstanders en het academische milieu dat hem had uitgestoten.
Hermans werd na de oorlog medewerker aan verschillende literaire tijdschriften, ondermeer Podium. Hij trouwde op 4 juli 1950 met Emmy Meurs met wie hij een kind kreeg (Ruprecht). In 1952 werd hij vervolgd wegens een passage in Ik heb altijd gelijk, die beledigend voor katholieken werd geacht. Er volgde vrijspraak.
Eind jaren zestig koos Hermans partij tegen Renate Rubinstein en Aad Nuis in de zogeheten Weinreb-affaire. Daarnaast werd Hermans bekend doordat hij de filosoof Ludwig Wittgenstein bij het grote publiek introduceerde; hij vertaalde diens Tractatus logico- philosophicus.
In de omgang was Hermans doorgaans niet gemakkelijk. De titel van een van zijn romans Ik heb altijd gelijk was zeker ook op hem persoonlijk van toepassing, en zijn tegenstanders kon hij op onaangename (maar zeer rake en voor toeschouwers vermakelijke) wijze de grond in boren. Toch kon Hermans in zijn persoonlijk leven ook heel hartelijk zijn. Tot zijn vrienden behoorden ondermeer de schilder Carel Willink, de actrice Sylvia Kristel, en de schrijver Freddy de Vree.
Zijn werk bestaat uit romans, korte verhalen, essays en filosofisch en wetenschappelijk werk. Daarnaast geniet hij enige bekendheid als fotograaf en maker van collages.
Hermans overleed op 27 april 1995 in het Academisch Ziekenhuis van Utrecht aan de gevolgen van zestig jaar roken.
|
