|
De volgende ochtend is het aanvankelijk nog koud, maar als we ontbeten en ingepakt hebben wordt het al iets warmer, en een uur na vertrek lopen we alweer in een t-shirt. Rheeze blijkt bij daglicht een prachtig plaatsje te zijn, met rietgedekte huizen en een heel schattig brinkje.
Even buiten Rheeze begint het bos waar we eigenlijk tot aan Ommen in blijven. Onderweg komen we de plek tegen waar de foto op de voorkant van het Pieterpadboekje is genomen, dus die moet uiteraard op de foto. Bij Junne steken we de Vecht weer over, die hier erg mooi is door de stroming van de stuwdam. Hierna gaat de route weer door het bos. In het boekje hebben we gelezen over stuifzanden zoals de Sahara, dus nemen we een kijkje bij een vlak langs de route gelegen, maar naamloze vlakte, aangezien de Sahara vanaf het pad niet te zien zal zijn. Even later staat we onbedoeld toch bij de Sahara, we blijken de markering van LAW2 gevolgd te hebben. Rechtsomkeerd dus maar, het Pieterpad weer op.
Het is nog drie kwartier lopen tot Ommen, maar vanwege zere voeten (weer blaren, wat mankeert me toch?) moet er onderweg toch nog even gepauzeerd worden. We snijden een stukje af om eerder bij het station te zijn. Vandaag is de aansluiting iets minder goed dan vorige keer, maar wat maakt het uit: in de trein en op het station kun je zitten! Ruim twee uur later zijn we weer in Groningen, moe maar voldaan van twee prachtige etappe's.
Waardering:   (9/10)
Heb je deze etappe ook gelopen en ben je het niet of juist wel met me eens? Laat een bericht achter in mijn gastenboek! |
